Week 6: Design

Dat terzijde kan ik denk ik wel van wat ‘character growth’ spreken. Normaliter had ik alles in eigen handen genomen en mezelf de stress ingewerkt. Tegenwoordig probeer ik een wat lossere houding te hebben. “Dus er ontbreekt een onderdeel en er is geen presentatie. So what?” En inderdaad: so what? In het ergste geval vindt er zich een herkansing plaats.

Terwijl ik voorheen alles op mijzelf zou nemen om het toch (proberen) te redden, heb ik dit keer ervoor gekozen om ‘een klacht’ in te dienen en alles uit handen te laten glijden, hoe ongemakkelijk het ook voelt. Maar waarom zou het kinderachtig zijn om voor jezelf (en een ander) op te komen? Het is pas kinderachtig om op het volwassen onderwijs geen samenwerkings-vaardigheden te hebben (Disclaimer: dit is natuurlijk mijn mening, geen harde feit). Maar ja, all’s well ends well. Gelukkig!